OCP krajowe vs CMR — najważniejsze różnice, o których trzeba wiedzieć
Prawo przewozowe i Konwencja CMR inaczej regulują odpowiedzialność przewoźnika. Wyjaśniamy limity, wyłączenia i klauzule branżowe.
OCP w ruchu krajowym opiera się na ustawie Prawo przewozowe. Odszkodowanie odnosi się co do zasady do wartości przesyłki ustalanej według reguł tej ustawy, a wysokość sumy gwarancyjnej w polisie dobiera się do maksymalnej wartości przewożonych ładunków.
Przewóz międzynarodowy reguluje Konwencja CMR. Zgodnie z art. 23 ust. 3 Konwencji (w brzmieniu nadanym Protokołem z 1978 r.) odszkodowanie za brakującą wagę brutto nie może przekraczać 8,33 jednostki rozrachunkowej (SDR) za kilogram. Limit ten ma znaczenie zwłaszcza przy ładunkach lekkich, a wartościowych.
W praktyce rynkowej analizuje się m.in. postoje poza parkingiem strzeżonym, rabunek, ładunki wrażliwe (elektronika, alkohol, wyroby tytoniowe), kabotaż oraz zapisy dotyczące winy umyślnej i rażącego niedbalstwa. Dostępność i treść takich klauzul zależą od ubezpieczyciela i warunków konkretnej umowy.
Wybór klauzul powinien wynikać z analizy struktury ładunków i tras. Nie ma jednej optymalnej polisy OCP — program dobieramy do profilu i skali działalności firmy, a zakres ochrony każdorazowo wynika z OWU i treści polisy.
Podstawy prawne i źródła
- Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), art. 23
- Ustawa z 15 listopada 1984 r. — Prawo przewozowe